تبلیغات

رستاخیز فرهنگی

هنگام ما هنگامه ی فریاد این بدزاغ هاست### مهر خاموشی، اینک بر نوک گنجشک هاست/ زاغ ها از بدبیاری های ما شاهین شدند### یاد شهبازان ما اینک درون خاک هاست ---- خوش آمدید ، خواهش می کنم مهر ورزیده و با پندارهای خردمندانه تون من رو در بهنویسی یاری کنید! "اردوان"
رستاخیز فرهنگی


برگه ها

زمینه ی فرسته: پیشینه ی ایران ،

بخش یکم:درکردار پادشاهان - داستان 29

ویرایش پارسی از اردوان!

                    

بنده ی زیرک عمرولیث

یکی از بندگان عمرولیث گریخته بود و کسان در پی اش برفتند و بازآوردند. وزیر را با وی دشمنی بود و نماره(1) به کُشتن فرمود تا دگر بندگان چنین کاری روا ندانند! بنده پیش پادشاه سر بر زمین نهاد و گفت:

 

هرچه رود بر سرم چون تو پسندی رواست++++++بنده چه گویش کند ، گُفتِ خداوند راست(2)

 

ولی از بهر آنکه نمک پرورده ی این خاندانم نخواهم که دیگرسرای به خون من گرفتار آیی ، بگذار تا وزیر را بکُشم ، آنگه به خون بهای او فرمای خون مرا بریزند تا بیهوده نکشته باشی!

شاه را خنده گرفت و وزیر را گفت: چه روا می بینی؟!

گفت : ای خداوند جهان! از بهر خدای این شوخ دیده(3) را به آمرزش گور پدر آزاد کن تا مرا به کُشتن ندهد!

و گفته ی ارزشمندی از بزرگان می گوید:

 

چو کردی با کلوخ انداز پیکار++++++سر خود را به نادانی شکستی!

چو تیر انداختی بر روی دشمن++++++چنین دان اندر آماجش(4) نشستی!

 

1-نمار (از نماریدن)+ه: اشاره

2-هرچه رود بر سرم چون تو پسندی رواست / بنده چه دعوی کند حکم خداوند راست

3-شوخ دیده: طناز ، دلقک ، تلخک

4-آماچ: هدف





جُستارک ها: رستاخیز فرهنگی ، گلستان سعدی ، داستانک ، صفاریان/رویگران ، عمرولیث رویگر/صفار ،
پیوست ها: رویگران/صفاریان ، گلستان سعدی ،

...

نویسنده : اردوان
1390/12/20



تارابزار ها
زمان:


جست و جو با گوگل
Google


در رستاخیز فرهنگی

در سراسر اینترنت


« فرستادن برای دوستان »
نام شما :
رایانامه شما :
نام دوست شما:
رایانامه دوست شما:

پهرست جستارها


انبازش گزاری برگه این برگه را به انبازِش بگذارید

پرسمان

هامار تارنگار
  خوش آمدید
نویسندگان:

بینندگان
  • همه بازدیدکنندگان:
  • بینندگان امروز :
  • بینندگان دیروز :
  • بینندگان این ماه :
  • بینندگان ماه پیش :

  • free counters

چند و چونی تارنگار :
  • شمار فرسته ها :
  • شناسه ی شما :

واپسین بروزرسانی

رستاخیز فرهنگی

سخنان بزرگمهر بختگان